Jedna od bitnih osobina ždrijela je što gotovo ista simptomatologija može da prati i banalnu prehladu ili nazeb, zatim niz infektivnih bolesti, razne vrste angina i faringitisa, kao i neka druga (pa čak i maligna) oboljenja u ovom području.

Akutni faringitis (pharyngitis acuta) se rijetko javlja izolovano, samostalno, već u sklopu upalnih oboljenja sluznice nosa i sinusa, usne šupljine i krajnika, najčešće kao propratni simptomi kod većine infektivnih bolesti.

Uzrok nastanka
 
Uzočnici su virusi (adenovirus, rinovirusi) i bakterije (streptokok, pneumokok, hemofilus). Može biti uslovljen i lokalnom traumom. Češći je u periodu hladnog, vlažnog vremena i kod osoba sa oslabljenom otpornošću.

Klinička slika

Lakši oblik uključuje: suhoću, bol, uvećanje cervikalnih limfnih čvorova, povišenu tjelesnu temperaturu, dok je sluzokoža otečena i infiltrovana.
 
U teškom obliku postoje: visoka temperatura i izraženi opšti i lokalni simptomi, otok mekog nepca i resice, mukopurulentan eksudat, crvenilo lica i bljedilo oko usana. Komplikacije ovog oblika su: akutni otitis, septikemija, otok larinksa.

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, pregleda farinksa (orofaingoskopija, zadnja rinoskopija, indirektni pregled larinksa i hipofarinksa).
 
Liječenje

U većini slučajeva je simptomatska (čajevi, antiseptici, analgetici, antipiretici). U težim oblicima se daju antibiotici parenteralno.

Hronično zapaljenje ždrijela (pharyngitis chronica)
 
Kod hroničnog faringitisa tegobe ne traju permanentno, hronično, već imaju periode remisija i egzacerbacija, smatramo da im više odgovara naziv faringopatija.

Uzrok nastanka
 
Etiologija nastanka ovih promjena na sluznici farinksa je kompleksna u njoj učestvuju virusi naročito iz grupe adenovirusa, bakterije koje se sreću u nosu i usnoj šupljini (streptokoke, stafilokoke, pneumokoke) i gljivice.

Navode se i neinfektivni uzročnici kao organska i neorganska prašina, hemijska isparenja na radnom mjestu, smog, pušenje, ljuta jela i žestoka pića, hladni (iz frižidera) i vreli (čaj, supa), napici. Neka opšta oboljenja kao dijabetes, ciroza jetre, nefritis, avitaminoze i dr.

Staro je kliničko pravilo "da je ždrijelo ogledalo nosa". Nazalna opstrukcija smanjuje i otežava normalno disanje na nos, pa bolesnik diše na usta i drži ih često otvorena. 

Tonzile (krajnici), posredno i neposredno mogu igrati značajnu ulogu u nastajanju faringopatija kao depo za održavanje infekcije. Takođe su kariozni zubi, nepodobni mostovi i parcijalne proteze izvor infekcije u usnoj šupljini pa samim tim i u ždrijelu.

Klinička slika
 
Jedna od bitnih osobina ždrijela je što gotovo ista simptomatologija može da prati i banalnu prehladu ili nazeb, zatim niz infektivnih bolesti, razne vrste angina i faringitisa, kao i neka druga (pa čak i maligna) oboljenja u ovom području. Isto tako oboljenje se subjektivno različito reperkutuje kod raznih bolesnika. Ima slučajeva da je sluznica ždrijela crvena, zapaljena, otečena, a da bolesnik nema gotovo nikakvih subjektivnih tegoba, niti osjeća to stanje sluznice. Ali isto tako ima slučajeva u kojih ljekar prilikom pregleda ne može da vidi neke promjene, a da bolesnik ima velike subjektivne tegobe.

Glavni i osnovni simptomi su disfagijske tegobe, koje često prati i kašalj. Disfagija ili teškoće pri gutanju imaju svoju gradaciju i idu od bolnih senzacija različitog stepena, pa do osjećaja prisustva stranog tijela, gušenja i stezanja u grlu.

Bol može biti kao laka neprijatnost, osjećaj sušenja i zatezanja sluznice u ždrijelu, pa ide preko svraba, pečenja, paljenja i bolova koji su naročito izraženi pri uzimanju čvrste hrane.

Kašalj je isto tako čest i uporan simptom. On može da bude različitog karaktera (suh, vlažan, kratkotrajan, uporan, u napadima). Otok i upala sluznice, njeno stalno iritiranje pojačanom sekrecijom iz nosa i epifarinksa, kao i uzimanje neadekvatne hrane, pića, lijekova, čine da kašalj postane manifestan i da se održava.

Dijagnoza
 
Postavlja se na osnovu anamneze, pregleda farinksa (orofaingoskopija, zadnja rinoskopija, indirektni pregled larinksa i hipofarinksa), rendgen sinusa, kožnih proba, brisa iz nosa i ždrijela.

Liječenje
 
Lokalna terapija u ždrijelu sastoji se u davanju antiflogističkih čajeva (bijeli šljez, kamilica, žalfija) promjena pH sredine (soda bikarbona), antiseptika (borna kiselina, hexoral, pastile i dr.), analgetika, antihistaminika. 

Kod bakterijske infekcije ordiniraju se antibiotici. U toku liječenja mora se sanirati stanja u nosu, usnoj šupljini, zuba, tonzile i liječiti istovremeno ili sukcesivno tegobe u ždrijelu.

NAPOMENA: Sve mehaničke prepreke u nosu treba hirurški liječiti.